Storythai

บางคั้งก้อคิดไรเรื่อยเปื่อยไปคนเดียว

แต่บางครั้งในบางเรื่องก้ออยากไห้เค้านั้นรุสึกบ้าง

แระในบางครั้งมันก้อไม่ช่าย

ไม่รุเปงอาราย

บางครั้งเวลาที่เราคิดเถิงไคยังอยากจารุว่าเค้าคนนั้นทามไรอยุ่

บางครั้งที่เราอยากคุยกับไคเค้าคนนั้นก้อคงยุ่งอยุ่กับไคอีกคนก้อด้าย


ช่วงเน้เหมือนตัวเองรนหาที่เรย

อารายที่เราไม่ต้องไปยุ่งไม่ต้องไห้ความสำคันกับมันมาก

ก้อจาชอบเข้าไปดู

แต่พอเจออารายที่รับไม่ได้ก้อไม่รุจาพูดไห้ไคฟัง

มันหาทางออกไม่เจอ

ก้อรุเวลาเปลี่ยนคนก้อต้องเปลี่ยนจิงม๊ะ

ก้อคงอาจจาเจอคัยใหม่ๆมากมายที่เราไม่รุ

แระเราไม่จำเปนต้องรุเพราะเราไม่ได้เปนอารายกาน

แต่ก้อยังเสือกที่อยากรุจนได้

แร้วก้อเจบอีกตามเคย

แต่ก้ออย่างว่าคนมันรนหาที่เอง

ช่วยไม่ได้จิงๆ


พยายามนะพยายามไม่ยุ่ง
พยายามไม่อยากรุ
พยายามลืม
พยายามทำทุกอย่างที่จาไม่คิดถึงมันอีก

มันก้อแค่อดีตที่ไม่มีไครจาจำมันได้


สันยากับตัวเองมาตลอด
เราคงไม่ได้คุยไม่ได้ยุ่งกันอีก
แต่พอได้คุยกานทีไรความรุสึกดีๆที่ผ่านมามันก้อแว๊บๆๆขึ้นมาอยุ่เรื่อย
แต่ก้อพยายามไม่คิด
อยากไห้มันผ่านไป
ไม่ช่ายไม่อยากคุยอยากคุยอยากถาม
อยากทำทุกอย่างแต่มันเริ่มไม่ก้าเหมือนแต่ก่อนแร้ว

ก้อไม่รุแม่งเปงอาราย....เซงเป็ด



โอ้ยยย....เบื่อโว้ยยยยยยยยยยยย

เบื่อๆๆๆๆๆๆ